Aster żeniszkowaty Adustus Nanus

Jest to bardzo niska, miniaturowa bylina o zwartym i poduszkowatym pokroju. Wyróżnia się obfitym kwitnieniem w drugiej połowie lata oraz dużą odpornością na trudne warunki siedliskowe.

Kwiaty i ulistnienie Od sierpnia do października roślina wytwarza liczne, drobne koszyczki kwiatowe o średnicy około 2-3 cm. Mają one jasnolawendowy lub jasnofioletowy kolor, który silnie kontrastuje z wyraźnym, żółtym środkiem. Kwiaty stanowią wartościowe źródło pokarmu dla pszczół i motyli. Ciemnozielone, szorstkie liście są zdrowe i wykazują naturalną odporność na choroby grzybowe.

Pokrój i siła wzrostu Bylina tworzy regularne, gęste kępy osiągające zaledwie od 15 do 30 cm wysokości oraz około 40 cm szerokości. Rozrasta się powoli za pomocą krótkich podziemnych rozłogów, tworząc z czasem szczelne dywany. Dzięki temu skutecznie zakrywa wolne powierzchnie gleby. Mimo niewielkich rozmiarów roślina charakteryzuje się sztywnymi pędami i nie wymaga stosowania podpór.

Wymagania siedliskowe Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych. Jest bardzo tolerancyjna w stosunku do podłoża i zadowoli się każdą przeciętną glebą ogrodową, w tym piaszczystą i kamienistą. Wykazuje dobrą odporność na suszę, gdy system korzeniowy w pełni się rozwinie. Gatunek zimuje w gruncie bez konieczności stosowania osłon.

Gdzie posadzić? - Na obwódki rabat bylinowych i wzdłuż ścieżek ogrodowych. - Do sadzenia w szczelinach skalniaków i na suchych murkach. - Jako roślina zadarniająca na mniejsze powierzchnie. - W pojemnikach i misach na słonecznych tarasach.