Buk pospolity Riversii

Wysokie drzewo liściaste o gęstej, zaokrąglonej koronie, osiągające docelowo od 15 do 20 metrów wysokości oraz podobną szerokość. Charakteryzuje się trwałym, mocnym wybarwieniem liści utrzymującym się przez większą część sezonu.

Pokrój i rozwój Buk wykształca masywny pień z gładką, popielatą korą. Rośnie stabilnie, budując regularną, szeroką i zaokrągloną na szczycie koronę. Liście są bardzo duże, całobrzegie, o lekko błyszczącej powierzchni. Wiosną i latem posiadają jednolity, ciemnopurpurowy kolor, a wczesną jesienią płynnie zmieniają barwę na brązowo-pomarańczową. W maju, wraz z początkiem wegetacji liściowej, wykształcają się drobne, brązowe kwiatoszcze. Jesienią ewoluują one w powszechnie znane, szorstkie, brązowe okrywy nasienne z orzeszkami pękajacymi pod wpływem spadku temperatur. Gęsta korona w pełni sezonu zatrzymuje większość słońca, wytwarzając głęboki cień.

Stanowisko i gleba Do poprawnego, silnego nasycenia purpurą liści wymagane jest stanowisko ułożone w pełnym słońcu. Drzewo bardzo skutecznie rośnie na glebach gliniastych lub gliniasto-piaszczystych z silną domieszką humusu. Niezbędna do utrzymania masy zielonej jest umiarkowanie wilgotna ziemia. Drzewa buków skutecznie pobierają mniejsze porcje wody z profilu gleby po wejściu w wiek dorosły, jednak bardzo długotrwała susza skutkuje masowym opadaniem częściowo suchych liści. Buk cechuje się klasyczną, bardzo dobrą wytrzymałością na polskie szerokości geograficzne i mrozy.

Gdzie posadzić? - Doskonały, bardzo silny soliter parkowy na wielkochłopskie trawniki w przestrzeniach prywatnych i publicznych. - Masywne szpalery graniczne ogradzające części wielkoobszarowych ogrodów. - Barwny kontrast stanowiskowy w kompozycjach z krzewami w odcieniach białego wybarwienia liści oraz jasnych kolorach, w tym lip lub jaskrawo zielonych klonów.