Driakiew

Driakiew to niezwykle wdzięczna, sielska bylina, która wnosi do kompozycji wyjątkową lekkość i ruch. Jej zakup to inwestycja w spektakularny wabik dla dziesiątek motyli i owadów zapylających, które nadadzą ogrodowi tętniące życiem oblicze przez całe lato.

Puszyste pompony na wietrze To, co bezsprzecznie stanowi największy atut tej rośliny, to jej urokliwe, przypominające miękkie poduszki kwiatostany. Wznoszą się one na smukłych, niemal nagich pędach powyżej przyziemnej rozety liści. Tak budowa sprawia, że kwiaty zdają się unosić w powietrzu. Aby w pełni docenić to widowisko i wymusić nieprzerwane kwitnienie od wczesnego lata aż po jesienne chłody, zapewnij sadzonce pełne słońce. W słońcu liliowe, różowe, a nawet białe odcienie jej płatków nabierają najczystszej barwy.

Mistrzyni przetrwania na trudnym podłożu Driakiew jest gatunkiem polecanym entuzjastom tzw. ogrodów bezobsługowych, ale ma swoje specyficzne wymagania. Jest wybitnie odporna na krótkotrwałą suszę, jednak musi zostać posadzona w lekkiej, piaszczystej i przepuszczalnej glebie. Roślina radzi sobie fantastycznie w słabszych siedliskach, z kolei w ciężkiej, zatrzymującej wodę i zbyt żyznej ziemi szybko słabnie i może wymarzać zimą. To właśnie doskonały drenaż determinuje jej zimotrwałość na długie lata.

Gdzie posadzić? Suche, słoneczne rabaty i stepowe założenia: Genialnie komponuje się ze srebrnymi liśćmi perowskii, lawendy i mikołajków, a także zwiewnymi trawami ozdobnymi niczym ostnica. Zakątek na kwiat cięty: Posadź kilka kęp w ogrodzie użytkowym – sztywne, bezlistne łodygi driakwi to pierwszorzędny, niesamowicie trwały materiał florystyczny do bukietów w stylu boho. Rozgrzane obrzeża ścieżek i pojemniki: Zwarty kępiasty pokrój zjawiskowo przełamuje surowy kamień ogrodów żwirowych oraz dużych, terakotowych mis tarasowych.